เราทุกคน..เมื่อก้าวสู่วัยหนึ่งไปสู้วัยหนึ่ง
จากผู้ถูกปกป้องคุ้มครอง..ก็กลายเป็นผู้ปกป้องคุ้มครอง
เราไม่สามารถดูแลใครได้อย่างดี
ถ้าหากเราเอง..ก็ยังไม่รู้ใจตัวเอง

ฉันถือว่าความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
คือ..การค้นพบความต้องการที่แท้จริงของตนเอง
รู้ว่าเราเป็นใคร..ต้องการอะไร..คิดอะไร..
และรู้ข้อดีข้อเสียของตัวเอง

เพราะยังมีคนอีกมาก..ที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้
อย่างไม่รู้เหตุผล..ไม่มีความหมายของการมีชีวิต

บางคนก็พยามยามค้นหาความหมายของชีวิตจนลืมใช้ชีวิต
ลืมว่าตัวเองมีชีวิตอยู่..
อ้างบุคคลที่เกี่ยวข้องเป็นตัวบ่งบอกความหมายของชีวิตตัวเอง

บางคนใช้แฟน..เป็นคำตอบของการมีชีวิต
และวันหนึ่ง..เราก็กลับได้รู้ว่า..
ความหมายเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ตามตัวแปร

จนวันหนึ่ง..เรากลายเป็นคนแปลกหน้า..
ชีวิตเราก็หมดความหมาย
เพราะแม้แต่ตัวเราเอง..ก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับเรา