กำลังโหลดหน้าเพจ

หมวดหลักเรื่องเล่าจากนายแทม

หมวดย่อย
กิจกรรมอ่าน
กลุ่มแฟนเพจแนะนำ แนะนำเพจของตัวเองก่อน
อ่านเรื่องที่เกี่ยวข้องจากโซเชียล :
กำลังใจ บางครั้งก็ได้จากการพิจารณาชีวิตคนอื่น

กำลังใจ บางครั้งก็ได้จากการพิจารณาชีวิตคนอื่น

วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม 2558 เวลา 14:31 น.

ไม่มีใครเกิดมาจนเป็นผู้ใหญ่วัยทำงาน แล้วไม่เคยท้อ คนที่ไม่ท้อสิ ผิดปกติ แต่กระนั้น หลายครั้งเราได้ยินว่า 'ท้อแต่อย่าถอย' แต่ชีวิตบางครั้งก็เล่นตลกกับบางคน จนไม่ถอย ก็คงตายคาที่ตรงนั้นแน่ ๆ

ผมเคยผ่านการฆ่าตัวตายมาแล้ว เข้าใจมุมความคิดของคนที่อยากหยุดลมหายใจตัวเอง ไม่ใช่ว่า 'เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป' หรอกนะ แต่ผมพอสรุปอารมณ์ ณ เวลานั้น ได้ว่า

  • ไม่มีทางออก ณ เวลานั้น ความผิดหวัง ความเสียใจ มันท่วมท้นเกินกว่าจะหาเหตุผลที่ถูกต้องเจอ
  • ถึงมีทางออก แต่เขาก็กลัวว่า มันไม่ได้เป็นทางออกถาวร
  • ถึงมีทางออกที่ถาวร แต่ก็หนักเกินไปที่จะแก้ปัญหาเพียงลำพัง

 


ณ เวลานั้น สิ่งที่หยุดการฆ่าตัวตายของผมได้ คือ กำลังใจจากชีวิต ของชายขายพวงมาลัยปากคลองตลาดคนหนึ่ง อาชีพเล็ก ๆ ริมถนน ที่สร้างปาฏิหาริย์ให้ผมในวันนั้น


 

เพียงเพราะคำสั้น ๆ แต่ติดตลกของเขา ทำให้ผมหัวเราะได้ ทั้งที่ก่อนหน้าราว ๆ ครึ่งชั่วโมง ผมกำลังจะกระโดดสะพาน ดิ่งลงสู่แม่น้ำ ซึ่งหวังว่า ความสูงและแรงตกกระทบกับผิวน้ำ จะทำให้ผมสลบ และทรมานจากการขาดอากาศน้อยกว่าที่กลัว

 

"มาขายพวงมาลัยกับผมก็ได้ ผมสอนให้ ใส่ชุดทำงานขายเลย เท่ห์ออก ปากคลองขายดี เดี๋ยวผมแบ่งที่ให้ จะได้เป็นเพื่อนกัน" เป็นคำพูดของพี่ผู้ชายคนนั้น ที่แขนขาดหนึ่งข้าง อุบัติเหตุจากชีวิตที่กำลังก้าวหน้าในโรงงาน ทำให้ฝันของเขาพังลง ภรรยาทิ้งลูก 2 คนไว้ให้เขาเลี้ยง (บันทึกไดอารี่เล่มที่ 17 หน้าที่ 33-38)

คำพูดเรียบง่าย ที่ส่งผ่านสภาพชีวิตที่หนักหนาสาหัส ถ่ายทอดผ่านแววตา น้ำเสียง ทำให้ผมถึงกับร้องไห้ แล้วกอดพี่เขา ร้องไห้จนแทบจะหมดแรง

 


กอดของคนที่มีพลังชีวิตเปี่ยมล้น ถ่ายทอดสู่หัวใจของผมที่อ่อนแรง เหมือนต้นไม้ที่ขาดน้ำมาจนใกล้ตาย


หากวันนั้น รถเข็นพี่เขาไม่เสีย เขาก็จะไม่เดินขึ้นสะพาน หากกระป๋องเบียร์ไม่วางตรงนั้น ให้พี่เขาเตะกระเด็นมาโดนผม หากวันนั้น หลอดไฟบนสะพานขาดมืด หากวันนั้น พี่เขาไม่หยุด ที่จะถามผมว่า 'น้องมาทำอะไรตรงนี้ สบายดีหรือเปล่า' ก็จะไม่มี ผมถึงวันนี้

 

กำลังใจ บางครั้งก็มาจากการพิจารณาชีวิตคนอื่น ในยามที่มีปัญหา หากเราถอยออกจากปัญหานั้นก่อน และ นึกถึงอีกหลายชีวิต ที่ก็ต้องต่อสู้เหมือนกัน ไม่ใช่เราลำพังบนโลกนี้

ลองเข้าหาเขาดูครับ เราจะเห็นกำลังใจ ผ่านรูปแบบการใช้ชีวิตของเขา ซึ่งวันนี้ ผมก็เจอเรื่องราวบน facebook ของผู้ใช้ที่ชื่อว่า "ครัวบ้านสวน วีระพงษ์" ที่เขียนเล่าบน facebook ว่า

 

นายแทม ดอทคอม

"แบบอย่างคนสู้ชีวิตค่ะ น้องขาลีบเดินไม่ได้ แต่มือน้อง ใช้งานได้ แอบเห็นอาจจะไม่ 100% แต่น้องเข้มแข็งมาก ๆ ค่ะ รับของกระจุ๊ก กระจิ๊กมานั่งขายหารายได้ บนทางเท้า หน้าบิ๊กซีบางนา เห็นแรก ๆ ยังนึกสงสัยว่าน้องเดินทางมายังไง น้อ

วันนี้เห็นคาตาเลยค่ะ ตอนเย็นๆน้องนปั่นวีลแชร์มาคนเดียว เป้ใส่ของห้อย หลังวีลแชร์ ส่วนมือ 2 ข้าง ปั่นๆๆๆๆๆให้ล้อหมุนๆๆๆๆ ... แข็งแรงมาก

พอเข้าไป อุดหนุนน้องดีใจแบบแสดงออกมาจากแววตาเลย เป็นเด็กจิตใจดีด้วยค่ะ เราซื้อกระเป๋าพลาสติกใส่ปากกา ใบละ 25 บาท

น้องบอกว่า "ผมขอเช็คซิปให้แป๊บ ถ้ามันเสีย เดียะเอาอันใหม่ให้" อะโห..อึ้งน้ำใจคน

ถ้าเพื่อนๆผ่านมาแถว "บิ๊กซีบางนา" ตอนเย็น ๆ อย่าลืมแวะอุดหนุนให้กำลังใจน้องนะ ^^"

 

เรื่องราวสั้น ๆ นี้ ก็น่าจะช่วยเป็นกำลังใจให้คนที่กำลังคิดฆ่าตัวตาย ได้ว่า ทุกปัญหามีทางออก เพราะเมื่อปัญหามันเข้ามาได้ มันก็ย่อมมีทางที่มันจะออก อย่าไปกั้นมันไว้

เพียงแต่ ณ เวลานั้น หากคุณสร้างกำลังใจให้ด้วยตัวคุณเองไม่ได้ ผมแนะนำว่า ลองหา และ พิจารณาชีวิตผู้คนรอบตัว ไตร่ตรองว่า เขาสู้ชีวิตอย่างไร บางทีคำตอบง่าย ๆ จากพวกเขา .. ก็ทำให้คุณพบทางออก อย่างเหลือเชื่อครับ

ผมขอมอบเพลง ๆ นี้ให้กับน้องในรูปข้างต้น (ซึ่งไม่ทราบชื่อ) และ เป็นกำลังใจให้กับทุกคน ที่กำลังเผชิญมรสุมชีวิตครับ


ถ้าชีวิตกำลังเจอปัญหา หากอ่อนล้า เกินกว่าจะสู้ไหว ก็ให้ถอย .. เพื่อตั้งหลัก ไม่ใช่ถอยเพื่อจะหยุดลมหายใจตัวเอง ทุกชีวิตไม่ได้ยืนยาวอะไรมากหรอก ไม่ต้องไปเร่งวันเวลาให้สั้นลง เพราะเมื่อถึงเวลา ความตาย ก็จะจัดการทุกอย่างให้จบลงเองตามธรรมดาของสรรพสัตว์บนโลกนี้

หากยังมีชีวิต ก็ต้องเจอความเจ็บเป็นธรรมดา ชีวิตที่ไม่เจ็บ ก็คือ ชีวิตที่ตายแล้ว


น้ำตาเธอหลั่งริน เมื่อสูญสิ้นหมดทุกสิ่ง
เธอพ่ายแพ้ความจริง เหมือนคนไร้ค่า
พายุพัดพาชีวิต แหลกสลายลงในพริบตา
เธอพร้อมที่จะลาหลับไหลชั่วนิรันดร์

เหมือนว่าเธอไม่เหลือที่พึ่งใดๆ
ทั้งที่เธอยังเหลือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
สิ่งที่มีความหมายมากมายกับเธอ

อย่างน้อยก็เหลือหัวใจ ที่มันยังคงเต้นอยู่
บอกให้รู้และเตือนว่าเธอยังไม่ตาย
หกล้มก็ลุกขึ้นยืน เจ็บปวดก็ทนเอาไว้
แม้ว่าเธอไม่เหลืออะไร
เหลือเพียงหัวใจดวงนี้ก็เพียงพอแล้ว

แขนไม่มีไขว่คว้า และขาไม่มีให้เดิน
แต่เขาพร้อมเผชิญ ไม่ยอมแพ้พ่าย
ชีวิตเหลือเพียงเท่านี้ แต่ความหวังไม่เคยหายไป
ความทุกข์ท้อใดๆ ก็แพ้ใจของคน

แม้ว่าเธอไม่เหลือที่พึ่งใดๆ
เธอก็ยังคงเหลือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
สิ่งที่มีความหมายมากมายกับเธอ

อย่างน้อยก็เหลือหัวใจ ที่มันยังคงเต้นอยู่
บอกให้รู้และเตือนว่าเธอยังไม่ตาย
หกล้มก็ลุกขึ้นยืน เจ็บปวดก็ทนเอาไว้
แม้ว่าเธอไม่เหลืออะไร
เหลือเพียงหัวใจดวงนี้ก็เพียงพอแล้ว

อย่างน้อยก็เหลือหัวใจ ที่มันยังคงเต้นอยู่
บอกให้รู้และเตือนว่าเธอยังหายใจ
หกล้มก็ลุกขึ้นยืน ที่สุดมันต้องผ่านไป
แม้ว่าเธอไม่เหลืออะไร
เหลือเพียงหัวใจดวงนี้ก็เพียงพอแล้ว

เราไม่ได้เกิดมาเพื่อยอมจำนน
คนทุกคนอยู่เหนือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
วันนี้มันจะเป็นยังไงต้องไม่ยอมแพ้
เราไม่ได้เกิดมาเพื่อยอมจำนน
ใจของคนดวงนี้นั้นแสนยิ่งใหญ่
พรุ่งนี้เราจะเดินไป ไม่ท้อไม่ยอมแพ้

...อ้างอิง http://sz4m.com/t2906

นายแทม ดอทคอม

 

กดชอบรับ 1 คะแนน

กดชอบเป็นคนแรก
นายแทม
นักเขียนสรรสาระชีวิต เป็น introvert ระดับ extreme ยกพระเจ้าให้เป็นสหายที่ดีที่สุด ใช้ชีวิตไปกับเพื่อนสนิททั้งหก คือ ตุ๊กตาหมีเทมโปโป้, ภาษาคอมพิวเตอร์อันซับซ้อน, ไดอารี่, กองหนังสือ, อัลบั๊มเพลงเศร้า และ ชอคโกแลตร้อนในถ้วยสวย ๆ
ติดตามนักเขียนได้ที่ : เพจนายแทม

งานที่ทำเพื่อเงิน มันจะมีความหมายกับชีวิตสักเท่าไหร่กัน

มันไม่ผิดหรอกที่คุณเลือกเป็นมนุษย์เงินเดือน ถ้าเป็นแล้วมีความสุข จงเป็นต่อไป ถ้า

ในยามที่เรา พบกับความยุ่งยาก ต้องพึ่งพาความเยือกเย็น

ในยามที่เรา พบกับความยุ่งยาก ต้องพึ่งพาความเยือกเย็น ค่อยๆ ย้อนลงไปแยกแยะสาเหตุแ

14 สิ่งที่สุดในชีวิต

ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเรา คือ การให้อภัยและความเมตตา
ข้อบกพร่องท

ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิต คือ การค้บพบตัวเอง

เราทุกคน..เมื่อก้าวสู่วัยหนึ่งไปสู้วัยหนึ่ง จากผู้ถูกปกป้องคุ้มครอง..ก็กลายเป็นผ

เก็บเกี่ยวความสุขจากการใช้ชีวิต

การใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าและมีความสุข หมายถึงการเข้าใจตนเอง รู้จักตั้งเป้าหมาย รู

คำคม ดีดี สั้น ๆ อ่านสักนิดสะกิดกำลังใจนะ

ข้อคิดสั้น ๆ รวบรวมมาให้ แต่ให้พลังและสติในการดำเนินชีวิตได้เป็นอย่างดี ลองแชร์ใ

ในโลกยุคใหม่ทุกวันนี้ ผู้คนโดยมากไม่อาจอยู่กับตัวเองตามลำพังได้

ในโลกยุคใหม่ทุกวันนี้ ผู้คนโดยมากไม่อาจอยู่กับตัวเองตามลำพังได้ ทำไมล่ะ? ก็เพราะ

ขนาดของความสุขไม่ได้ใหญ่โตเกินกว่า ขนาดของหัวใจเรา

โลกไม่ได้กว้าง และชีวิตก็ไม่ได้มีภาระอะไรมากไปกว่า .. การรักษาพื้นที่สวนหย่อมในใ

การเดินทางของผมจะสิ้นสุดลงในปีนี้ 2014 หรือ ผมจะได้ไปต่อในปีหน้า 2015

การเดินทางของผมจะยาวนานอีกสักแค่ไหน มันไม่สำคัญเท่ากับว่า .. วันนี้ผมยอมรับว่า ผ

บางครั้งเสียง มีเป้าหมายแค่ .. ขอให้เรามีตัวตน

ผมเป็นคนอ่อนไหวกับเรื่องนี้ ท่ามกลางผู้คนเป็นร้อยในตลาดนัด น้ำตาผมเอ่อ แทบจะไหลอ