เรื่องเล่าจากนายแทมวงกลมของความรัก
ความรักที่สวยงาม ก่อนที่จะได้มา เราต้องสวยงามพอ ที่จะได้มันมาด้วย ไม่ได้หมายความว่า ต้องสวยงามสมบูรณ์แบบทั้งกายและใจ แต่มันต้องมีอย่างน้อย คือ รูปร่าง หน้าตา
"มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนไหว ต่อรูปร่างภายนอก อย่าปฏิเสธความจริงข้อนี้เลย"
ถ้าวันนี้ เธอไม่ได้มีสิ่งนี้เป็นมาตรฐาน ก็อย่าเสียใจ เพราะรูปร่างหน้าตา มันเพิ่มเติม มันแก้ไขกันได้ แต่อย่างไร มันก็มีข้อจำกัดในการแก้ไข และ บางคนอาจมีโอกาสน้อยกว่าคนที่ได้มันมาแต่เกิด แต่ก็อย่าหยุดที่จะลงมือทำ ก่อนที่เวลาจะล่วงเลยไป จนหมดโอกาสจะแก้ไข
ถ้าวันนี้ เธอยังคงอยู่กับความคิดเก่า ๆ ที่ว่า ขอแค่คนดีเท่านั้นพอ รูปร่างหน้าตาไม่สำคัญ มันไม่ผิดหรอก แต่มันจำกัดตัวเธอเองต่างหาก
เขาที่เธอมองหา ท่ามกลางผู้คนมากมายในยุคนี้ จะมีสักกี่คนกันที่เขาคิดแบบเธอ จะมีโอกาสมากแค่ไหน ที่คนขี้เหร่ 2 คนจะโคจรมาพบกัน บนโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้ได้ ในจังหวะที่ลงตัว มันช่างยากเกินจินตนาการจริง ๆ เอาหละ , แม้เธอได้เจอเขาแล้ว ที่สุดแล้วเธอจะชอบ "นิสัย" เขาหรือเปล่า นั่นก็เป็นคำถามที่ตามมาด้วย
ดังนั้น เมื่อเธอมีความคิดที่ดี คือ เธอกำลังรอคอย และมองหาคนที่จิตใจดีระหว่างทางเดินของชีวิตแล้ว ก็จะปล่อยเวลาให้เสียเปล่าไปทำไม ผลักดันความคิดดีดี ให้ออกมาที่รูปกายภายนอกด้วย มีผิวพรรณที่สวยงาม มีใบหน้าที่สดใส มีรูปร่างที่เหมาะสม แต่งแต้มด้วยเสื้อผ้าที่เข้ากับวัย และ บุคลิกภาพอย่างลงตัว
เพราะข้อเท็จจริง คือ แม้ว่ารูปร่างหน้าตา จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความรู้สึกถึงแรงผลักดันในหัวใจของมนุษย์ ที่อยากจะให้ความรู้สึกที่พิเศษนั้นกับใคร แต่มันก็ คือ จุดเริ่มต้น .. ที่อยากให้คนรอบข้างเข้าหาเธอมิใช่หรือ ?
แม้เธอจะมีจิตใจที่ดีงามมากแค่ไหน แต่ถ้ารูปร่างหน้าตาของเธอไม่ต้องใจ ที่สุดแล้ว เธอก็อาจเป็นได้แค่ "เพื่อนที่ดีที่สุด" ของเขา ไม่ใช่คนที่เขาเต็มใจเรียกว่า "คนรัก"
ในอีกทางหนึ่ง , แม้ว่าเธอจะมีรูปร่างหน้าตาที่ดี แค่ไหน แต่เมื่อใครสักคนจะเลือกเธอเป็นคู่ชีวิต เขาจะเลือกเธอจากจิตใจข้างใน หลังจากที่ได้อิ่มตากับรูปลักษณ์ของเธอแล้ว
เธอต้องทำตัวเธอ ให้คนรอบข้างได้อิ่มตา จากรูปกายภายนอกเป็นประเดิม และคอยเติมความอิ่มใจ ด้วยจิตใจที่ดีงามของเธอเป็นประดับ .. สิ่งสวยงามก็จะไม่ไกลเกินที่เธอจะขอมันมาครอบครอง
"หากยังมีโอกาส มีจังหวะ มีทุน จงทำตัวเองให้เป็นผู้เลือก ย่อมมีโอกาสดีกว่า เป็นผู้ถูกเลือกนะ"
นั่นหละ คือ การยอมรับความจริง ก่อนที่จะแสวงหาสิ่งสวยงามนั้นมาครอบครอง เธอต้องมีค่าในตัวเองพอจะได้มันมา
ไม่มีอะไรที่ได้มาเปล่า ๆ ในชีวิต ทุกอย่างต้องมีการจ่ายไปเสมอ แม้จะเป็นเรื่องของความรู้สึกที่จับต้องไม่ได้ก็ตาม
หากเธอใช้เงินทุ่มไป เป็นสิ่งของ เป็นอะไรต่อมิอะไร เพื่อให้ได้เขามาเร็วขึ้น .. วันหนึ่งเงินทอง และ สิ่งของ ของเธอจะไร้ค่า เมื่อเขาได้เจอ คนที่ใช่สำหรับเขาแล้ว "ทุกสิ่งที่เธอจ่ายเพื่อซื้อมันมา .. ก็ว่างเปล่า" และ สิ่งที่เธอคิดว่าสวยงามนั้น อาจหันมาทำร้ายเธอ .. ไปจนวันตาย
ทั้งหมดเป็นเพราะ "เธอไม่สร้างคุณค่าให้ตัวเองมากพอ ที่จะไปขอครอบครองมัน"
แนะนำโซเชียลของนักเขียน
























