บางคน กว่าจะชอบหรือรักใครสักคน ต้องเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อน, ปรึกษาพี่ ปรึกษาน้อง (แต่พ่อแม่น่ะไม่ค่อยปรึกษาหรอก เพราะวัยรุ่นหรือวัยดึกดื่นแค่ไหนก็ตาม ไม่อยากให้ผู้ใหญ่มาจุ้น... เอ้ย มาเกี่ยวกับเรื่องนี้นี่หว่า) พอปรึกษาใครต่อใครแล้ว ก็ยังเก็บไปคิดอีกนะว่า มีความเป็นไปได้มะที่ทั้งคุณและเค้าจะเป็นแฟนกัน? คิดเสร็จเผลอๆเอาไปให้หมอดูดูซ้ำอีกชั้น ว่าดวงของคุณกับคนที่ปิ๊งด้วยนั้นคู่ควรกันแค่ไหน? หากได้ยินสิ่งที่ถูกใจก็แฮปปี้ แต่หากไม่ถูกใจ ดังนั้น ไม่ว่าคุณพี่หรือคุณน้องก็จะตระเวนไปหาหมอดูอยู่เรื่อยๆ จนกว่าหมอดูบอกว่าใช่ค่อยหายหงุมหงิม

และถ้าแค่นี้ยังไม่ละเอียดพอ มีถึงขั้นทำเป็นตารางเปรียบเทียบข้อดีข้อเสียของเค้า เพื่อนำไปเทียบเคียงกับคนอื่นๆที่ติดเบ็ดมาชอบคุณอีก 2-3 คนด้วยสิ นี่ยังไม่นับช่วงเวลาที่คบกันเพื่อเรียนรู้ตัวตนของแต่ละฝ่ายอีกเป็นปี เอ้า ขืนรีบร้อนเกินไปแล้วเกิดไม่ได้ “แฟนอย่างใจ” ขึ้นมาทำไงล่ะ

อื้อหือ ช่างรอบคอบในการเลือกคู่ซะจริง จริ๊ง มิน่าถึงได้เป็นโสดจนถึงบัดนี้ ฮิฮิฮิ แต่ โอ๋ โอ๋ อาการช่างเลือกไม่ทำให้คุณเป็นโสดโดดเดี่ยวเอกาตลอดไปหรอก ก็มั่นใจไว้สิว่า คุณย่อมได้พบกับ “คนดีที่หนึ่งเลย” สักวันแน่ๆ อ่ะกว่าจะเจอคู่แท้ก็ต้องใช้เวลางี้แหละ ดังนั้น จึงขอเป็นกำลังใจให้ผู้ที่กำลังมองหา “คนมารัก” ด้วยนะฮ้า แต่ควรเป็นรักชนิดจริงใจนะ ขืนเป็นรักปลอมๆก็ไปไกลๆเถอะ

ไอ้เรื่องรักปลอมๆ และแกล้งมารักน่ะ เป็นสิ่งที่รู้ๆกันว่าไม่มีใครอยากตกเป็นเหยื่อของสิ่งเหล่านี้หรอกจริงมะ ว่าแต่พวกเราน่ะ มีใคร “ใจง่าย” มั่งมะ ยกมือขึ้น? แหมพอยกประเด็นนี้มาพูดกลับเก็บไม้เก็บมือกันใหญ่เลย เพราะอาการใจง่ายนี่ก็แสบสันใช่ย่อย

บางทีพวกนี้ (ก็จะพวกไหนซะอีกล่ะ ถ้าไม่ใช่ พวกใจง่าย) ไปทำให้ใครเกิดหลงใหลจนติดหนึบแล้ว แต่วันดีคืนร้ายเกิดเบื่อขึ้นมา พวกนี้ก็ผลักไสไล่ส่งฝ่ายที่มาหลงเสน่ห์อย่างไม่มีเหตุผลซะงั้น ทำเอาฝ่ายที่ถูกสะบั้นรักถึงกับงงเต็กกับพฤติกรรมสวรรค์เบี่ยงจนตั้งตัวไม่ทัน จึงอกหัก, อกเดาะ และเสียการทรงตัวของหัวใจ ไปก็มี เฮ้อ...น่ากระตื้บพวกใจง่าย, โลเล และไม่คิดจะมีรักเดียวซะจริงๆ

งั้นมาสังเกตลีลาของพวกใจง่ายกัน ว่า มีพฤติกาม....เอ้ย พฤติกรรมแบบไหนกันน้อ? เช่น

1.เจอใครตรงสเปกปุ๊บ ก็ชอบปั๊บ โห ไม่เก็บอาการหรืออิดออดเลยนะยะ

บางทียังไม่ทันรู้จักชื่อแค่เคยเห็นหน้าเท่านั้น “คนใจง่ายและด่วนได้” ก็สนใจเค้าซะแล้ว และถ้ายังไม่รู้จักมักจี่กันละก็ พวกนี้จะพยายามหาทางเข้าไปทำความรู้จักคนที่เค้าชอบรายนี้ทันที เชอะ จะปล่อยให้รอดเรอะ ซึ่งหากฝ่ายที่เค้าชอบเป็นพวก “ไก่อ่อน” ไม่ค่อยได้เจอะเจอการถูกจิก...อุ...ถูกจีบแบบประเจิด

ประเจ้อ อาจหลวมตัวติดกับไปด้วย เพราะไม่เคยเจอใครมากะลิ้มกะเหลี่ยและเซ้าซี้ตอแยมาก่อนนี่หว่า พอถูกกระแซะมากๆก็ผวาสู้กับเกมชะลาลา ลาล่า ทู้กทีสิน่ะ ว้าว! เข้าล็อกเป๊ะ

2.ใจร้อนวิ่งเข้าหาเพศตรงข้าม เอ๊ะหรือเพศเดียวกันฮั่นแน่! ระวังฝ่ายโน้นผวานึกว่าจะถูกจับกินนะ

ข้อนี้ไม่คล้ายข้อแรกกิ้วๆ เพราะพวกนี้ไม่เกี่ยงว่าตัวเองชอบหรือไม่ชอบ ขอให้เป็นเพศตรงข้าม หรือไม้ป่าเดียวกันก็ปรี่เข้าไปจับไม้จับมือและแต๊ะอั๋งตุนไว้ก่อนแล้ว ทำเหมือนกับหิวกระหายผู้ชาย อย่างกะไม่เคยเจอผู้ชายมาก่อน แถมพวกนี้ไม่รู้จักอายฟ้าอายนรกซะด้วยนะ แม้บางทีเหมือนทำเป็นพูดเล่นหรือทำเล่นๆ แต่ก็ส่อว่าจิตใต้สำนึกของพวกนี้แล้วว่าคิดอะไรอยู่ใช่ไหมล่ะ การพูดเล่นๆชนิดสองแง่สามง่ามก็สนุกดีหรอก แถมทำให้คนรอบข้างครึกครื้นเฮฮาอีกด้วย แต่ขืนพูดถี่ๆ, หรือพูดเล่นอะไรทีก็หนีเรื่อง “อยากแอ้มและอยากให้เค้าแอ้ม” ไม่พ้น อู้ย คงอดอยากปากแห้งมากเลยดิ่ งั้นขออาสาสมัครช่วยทำให้หายหงุดหงิดหงุมหงิมหน่อยเดะ อ่ะ แต่จะมีใครเล่นด้วยรึเปล่าเซ่

หากฝ่ายที่ถูกลวนลามทางสายตา และทางวาจาไม่ให้แอ้ม และไม่อยากแอ้มซะอย่าง พวกใจง่ายจะหน้าแหกไปเองแหละ เพราะไม่จำเป็นต้องกระโจนไปเล่นเกมเปลือยใจด้วยนี่หว่า

3.ยั่วยวนตลอดเวลาเพราะอยากมีเพศสัมพันธ์ด่วนจี๋

พวกใจง่ายมักแสดงท่าทางเซ็กซี่เพราะอยากมีเซ็กซ์จานร้อน ด้วยการใส่เสื้อรัดติ้วเหมือนนมจะหลุดจากเต้างี้, ชอบเดินยกบั้นท้ายให้เด้งดึ๋งเป็นจุดขายและโชว์เรียวขากลมกลึงให้ใครๆอยากซุกไซร้ รวมทั้งแต่งหน้าสุดสยิวให้ใครเห็นเป็นต้องเหลียวกลับมามองหลายๆครั้ง....ขอให้มีเหอะเพี้ยง! ทันใดนั้นก็เย้ายวนพวกไร้เดียงสาเพื่อชวนไปกระหน่ำรักกันให้ระทึกปากคองี้สั่นไปเลย ก็อยากเมกเลิฟเสิร์ฟเรือนร่างนักนี่ แต่ควรรู้จักป้องกันโรคทางเพศสัมพันธ์มั่งนะตัว ขืนรักสนุกจนทำเป็นเอ๋อไม่สนใจป้องกันอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวก็สุขสมได้ไม่นานร้อก จะเดี้ยงซะก่อนน่ะซี

4.ชอบตระเวนไปงานต่างๆ เผื่อเจอเหยื่อก็ตรงกับความตั้งใจพอดีเชียว

ถ้ามีใครในงานนั้นชวนไปดริ๊งก์ต่อกันที่อื่นละก็ โอ้ย พวกนี้จะรีบโดดขึ้นรถแล้วออเซาะเค้าว่า “อยากพาไปไหนก็ได้ วันนี้ชั้นว่างอยู่แล้ว” โห....แสดงว่าแรงควบคุมอาการใจแตกแหกกฎไม่มีเอาซะเลยนะยะ จึงกล้าไปไหนมาไหนกับคนแปลกหน้าโดยไม่สนว่า จะถูกหลอกไปปู้ยี่ปู้ยำรุนแรงแถมโดนรุมทึ้งขนาดไหน เอ๊ะ หรือเหยื่อที่หลงกลจะถูกปู้ยี่ปู้ยำซะมากกว่ามั้ง? เพราะพวกนี้ไม่สนอยู่แล้วนี่ว่า ผลที่ตามมาจะดีหรือร้าย ถ้าดีก็แล้วไป แต่หากมีปัญหา ค่อยลุยแก้ไขกันวันหลังก็มีนะ

หาก “พวกใจง่ายด่วนได้” ไม่ไปทำให้ ความรู้สึกของคนอื่นต้องน้ำตาตกทีหลังเพราะถูกสลัดรักอย่างรวดเร็ว ก็แล้วแต่ความบ้าบิ่นของเอ็งเถอะ แต่ถ้าทำให้คนอื่นใจสลายน้อยใจบ่อยๆ คงต้องจับมาทำโทษกันซะมั่ง ดีไหมฮ้า.